Posts tonen met het label zangles. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zangles. Alle posts tonen

zondag 28 april 2019

De smaak naar méér...

Heroïne. cocaïne, endorfine...alledrie de stoffen zijn verslavend: als je er eenmaal goed van hebt geproefd, wil je méér. Dat kan heel slecht voor je zijn, in ieder geval bij de eerste twee stoffen. Endorfine is ook verslavend, maar wordt door je lichaam zelf aangemaakt. Je kunt het ook wel het “succeselixer” noemen. Als je iets doet waar je voldoening uit haalt, dan ervaar je een bevredigend gevoel. Dat komt door de aanmaak van endorfine. Het is een beloning aan jezelf.


Nóg een keer...

Ben je onzeker of angstig, dan maak je het spul minder aan. Kom je in een situatie die die angst wegneemt, of je veel hoop geeft, dan ga je méér endorfines aanmaken. Denk je “ik zing vals”, dan kan een zangcoach je een moment geven, ook al is het maar heel kort, dat je dat niet erg vindt. Of je overwint heel even het vals zingen: dan krijg je de ingebouwde drug als vanzelf in je bloedbaan. Zo'n moment wil je nóg wel een keer, en dan nóg een keer....

Succeservaring

Iedere drugsdealer weet hoe het werkt: als ze eenmaal het lekkere gevoel kennen, komen de klanten wel terug. Tegen iedere prijs. Een succeservaring, creëert zo vanzelf de behoefte aan herhaling. Daarnaast, als je een succeservaring hebt ten overstaan van een groep mensen, dan wordt de aanmaak van endorfine nog groter; de mens is immers een sociaal wezen. Alle emoties worden in een groep versterkt. Dus hoe groter de groep, hoe meer endorfine bij succes.

Feelgood

Het ultieme succesmoment is bijvoorbeeld deelname aan een zeer massale workshop van feelgood-goeroe Tony Robbins. 10.000 mensen tegelijkertijd in een zaal, en allemaal op zoek naar persoonlijke groei. Als je in zo'n gezelschap succes ervaart, dan gaat je endorfine 10.000 keer over de kop. Wow!


Open Circles

Ik heb zelf een aantal weekenden workshops gedaan bij Open Circles. En heb zelf ervaren wat het betekent om met 1000 mensen in een zaal een succesmoment te creëren. Dat is best lekker. En vraagt ook om méér. Eenmaal thuisgekomen, zette ik alle geleerde zaken en nieuwe kennis op een rijtje. Ik haalde er veel goede tips uit. Maar het was flink buffelen om dóór te zetten om het geleerde in praktijk te brengen, zo in mijn eentje in mijn studio. Ik had zeker de neiging om terug te gaan voor méér. Maar ik had niet meer kennis nodig. Het was het inspirerende van de energie om me heen, al die enthousiaste mensen waar ik zoveel in herkende van mijn eigen worsteling. En de door Nisandeh Neta aangewakkerde geestdrift. Het was hoopgevend. En hoop, dat is de grootste endorfine-bom die je je maar kunt indenken.

Verdienmodel

Er zijn veel zangcoaches die daarom workshops doen met groepen, liefst zo groot mogelijk. Het is een goed verdienmodel: je houdt er meer geld aan over. Maar het is ook een interessant succesmodel. Het is een enorme endorfine-aanjager. Je komt met je energie als coach veel harder binnen, je creëert meer succesgevoel. En dat kleeft dan aan jou als coach. Zelfs als je zo'n coach één op één voor je hebt, werkt dat aanstekelijk. Je denkt dat je problemen eigenlijk helemaal niet zo erg zijn. Totdat je thuiskomt. De endorfine is uitgewerkt. En je hebt geen idee, hoe je zelf nieuwe endorfine aan kunt maken. Want die endorfine ontstond door de waardering en energie van de zangcoach en de hoop die hij je gaf. Je gaat thuis weer zingen en je vindt het eigenlijk helemaal niet meer zo goed....

Lange termijn

Wat je als leerling mee zou moeten nemen uit een zangles, is meer kennis en vaardigheid. Dat is namelijk niet zo vluchtig als het succesgevoel. Als je weer thuis bent moet je de les kunnen herbeleven, maar dan zónder de endorfines van het moment. Want dat is heel anders. Je ziet dan ineens hoe het werkt. Kijk je thuis terug naar de video van je les, dan zal je pas opvallen hoe je alles aanpakt en hoe je de dingen hebt verbeterd. En dan pas, thuis, begint het echte leren, het bestendigen wat je hebt gedaan en het echt goed in je opnemen van de nieuwe vaardigheden. En dat is minder opwindend en minder spannend dan in een les. Maar dat levert verbetering op voor de lange termijn. Je hebt dan écht iets geleerd!


bron: Wikipedia

Endorfine is een endogeen geproduceerde opioïde peptide met pijnstillende eigenschappen die als neurotransmitter fungeert. Endorfines worden geproduceerd door de hypofyse (hypothalamus bij gewervelden) tijdens lichamelijke inspanning, opwinding, pijn, pittig eten, liefde en orgasme. Ze lijken op opiaten in hun vermogen om pijnstilling te veroorzaken evenals een gevoel van welbevinden en geluk.

Maar wacht eens even....Wat nu als je ook het succesgevoel mee naar huis zou kunnen nemen? Als je je nieuwe kennis en vaardigheden kon bestendigen met het lekkere gevoel van verse, thuis gebrouwen endorfine? Op die manier blijf je thuis ook veel beter gemotiveerd en geïnspireerd. Onmogelijk? Nee hoor, er is een techniek waarmee je dat kunt bereiken. En nog veel méér ook! Die techniek heet VocalFeedback!

maandag 8 mei 2017

Zoeken naar zangles

Je bent van plan om dan eindelijk de stap te gaan zetten: je wilt beter leren zingen. Misschien heb je het al heel lang uitgesteld en werkt het toch niet zoals je hoopte, zo zelf aanrommelen. Dus je wilt zangles. En wie je er ook naar vraagt, iedereen heeft daar weer andere ideeën over. En iedereen kent wel een zangdocent die ze warm aanbevelen. Teveel informatie! Je raakt alleen maar méér in verwarring!




Je gaat dus zelf op zoek en je googlet “zangles”. Je krijgt resultaten door heel Nederland. Maar je bent niet van plan om heel ver te reizen voor een zangles, toch? Je zoekt iets in de buurt. Dus je typt in Google “zangles + jouw woonplaats”. Kijk, dat schiet al aardig op! De resultaten rollen over je beeldscherm.

Maar dan loop je vast. Er wordt veel beloofd. “snelle resultaten”, “iedereen kan leren zingen”, je weet, niet alles kan waar zijn, toch? Je bent kritisch en je snapt dat het allemaal reclamepraat is. Je zou een aantal zangdocenten kunnen selecteren en daar een proefles bij nemen. Maar niet alle proeflessen zijn gratis. Dus misschien mis je dan wel juist die ene docent die jou echt kan helpen?

Live online zanglessen

Het zou mooi zijn, als je bij iedere docent eens een kijkje kon nemen hoe hij of zij precies werkt. Dat is helaas niet zo vanzelfsprekend. Bij ons kan dat dus wél: iedere woensdagavond kun je op http://vocalfeedbackacademy.nl een live zangles bijwonen. En je kunt ook vaak oudere lessen terugzien. Zo'n live zangles, daar kun je zelf ook aan meedoen, meestal zelfs gratis!

Maar goed, je hebt nog niet gekozen. Waar moet je op letten?

- persoonlijke klik. Dat lijkt lastig, maar iemand waar je je in een filmpje al aan ergert, tsja, dat zal hem dus niet worden...
- heeft de docent een positieve aanpak? Daar bedoel ik mee: zoekt hij in de zangles steeds naar fouten om je te “verbeteren” of zit de docent te genieten van jouw zang en helpt hij alleen maar om het nóg beter te krijgen?
- is de zangcoach op de hoogte van het repertoire wat jij het liefste zingt? Als je rock zingt, is de keuze voor een klassiek zangpedagoog bijvoorbeeld niet verstandig. Dan wordt je eerst een klassieke "belcanto" klank aangeleerd, terwijl je heel anders wilt klinken op een podium. Dat is nogal een omweg!

Prijs van een zangles

Lijkt belangrijker dan het is: is de duurste zangles ook de beste? Is de goedkoopste zangles ook meteen de slechtste? Dat hoeft allebei niet waar te zijn. Maar kijk je naar de waarde die wordt geleverd, dan kun je vanzelf zien of een les duur is of niet. Bestaat een zangles voor de helft uit toonladderoefeningen, wordt er maar weinig aan repertoire gewerkt en moet je eerst een klassieke klank leren voor je pop mag gaan zingen? Of andersom, doet de docent alleen maar aan pop, terwijl je graag klassiek wil kunnen? In al die gevallen krijg je weinig waarde. En is iedere les bij voorbaat te duur.

Waarde

Veel waarde is: in de zangles meteen werken aan dat waar jij beter van wordt. Persoonlijk maatwerk. Een docent die veel ervaring heeft en het zangles geven er niet “bij doet” omdat 'ie als uitvoerend musicus te weinig werk heeft, maar iemand die allereerst zangdocent is en daar ook voor heeft gestudeerd. Bedenk: goede zangles, daar heb je er minder van nodig! En dat scheelt niet alleen geld, maar ook tijd.

Video

Nóg meer waarde is: al je zanglessen worden opgenomen op video, zodat je thuis alles opnieuw kunt beleven en kunt leren van je eigen zang. Zo krijg je niet steeds weer dezelfde zangles. Betaal je voor zo'n zangcoaching relatief veel geld, dan is dat nooit weggegooid: de les blijft altijd opnieuw af te spelen!

Bekende naam

Misschien wil je wel zangles nemen bij een bekende zanger? Die zal toch wel weten hoe hij zangles moet geven? Nee, een zangdocent is iets heel anders dan een zanger. Les geven is een vak op zich. Niet iedereen met een rijbewijs is meteen ook rij-instructeur, toch? Zangles geven moet je leren. Dat doe je op een goede opleiding, zoals een conservatorium. En dan nog: pas na jaren ervaring te hebben opgebouwd, is een zangdocent echt goed en kan mensen snel vooruit helpen.

Snel resultaat

Tijdens een goede zangles leer je beter zingen. Bij ons kun je dat zelf beoordelen, door naar je video te kijken. Iedere zangles moet je een stap zetten. Zo niet, dan moet je een andere zangdocent zoeken!

Locatie, locatie, locatie

Nog even iets over de locatie: in iedere stad is een aantal zangdocenten. Meestal moet het wel lukken om een goeie te vinden. Maar wat nu als de zangcoach die jij wilt uitproberen, veel te ver weg woont? Dan kun je altijd nog besluiten er tóch heen te gaan. Al was het maar om te weten of je misschien iets zou missen als je toch voor je tweede keus in je eigen stad zou gaan. En om te zien hoe een goede zangles kan werken. Ga je dan tóch daar zangles volgen, dan ga je gewoon wat minder vaak. En omdat de zangsessies op video staan, blijven ze altijd actueel. Eventueel kun je dan ook afspreken om tussendoor zanglessen via Skype te doen. Ook dat is bij ons mogelijk.

Boek

Als je wilt weten, hoe VocalFeedback werkt, dan kun je beginnen met het lezen van het verhelderende boek “de essentie van de stem”. Dat kun je hier bestellen. Samen met een paar zanglessen is dat nog steeds de beste basis om je stem op een hoger plan te krijgen. Begrijpen hoe je stem werkt, met je geest én met je lichaam, dat kan heel snel gaan. Kijk maar naar de meer dan 35 live zangcoachings die je vindt op http://vocalfeedbackacademy.nl

Proefles

Wil je eens uitproberen wat we voor je kunnen doen? Boek dan nu een proefles op http://vocalfeedbackacademy.simplybook.me. Of doe gratis mee aan een live coaching!


Jouw ervaringen?

Hoe gaat of ging jouw zoektocht naar goede zangles? Had je meteen de goede te pakken? Of twijfel je nog steeds of je wel goed zit? Deel in een reactie hieronder jouw ervaringen of stel je vragen!













maandag 20 maart 2017

Het zuurstofmaskertje

Het zuurstofmaskertje: 

help jezelf vóór je aan een ander denkt!

Protocollen
Als het er echt op aankomt, heb je protocollen nodig. Als ze dat ergens weten, dan is het wel in de luchtvaart. In een vliegtuig krijg je duidelijke instructies voor de meest voorkomende noodsituaties. Eén daarvan is het wegvallen van de cabinedruk: op 10 kilometer hoogte kun je niet ademen omdat de lucht te ijl is. Daarom staat de romp van een vliegtuig onder druk zodat het voelt alsof je gewoon op zeeniveau bent. Maar als er een lek in de romp komt, kan in één klap de druk wegvallen. In dat geval, floepen er allemaal zuurstofmaskertjes uit het plafond. Die geven een paar minuten zuurstof. En terwijl de piloot zo snel mogelijk hoogte gaat verliezen, moeten zo snel mogelijk die maskertjes worden opgezet.

Zuurstoftekort
Ouders hebben in zo'n geval de instinctieve reactie, om eerst hun kinderen te helpen om die maskertjes op te zetten. En daar wordt voor gewaarschuwd. Je kind kan, terwijl jij eerst je eigen maskertje op zet, best een minuutje zonder zuurstof. Andersom, als het tegenzit met het opzetten van zo'n ding bij een tegenstribbelend kind, kun je als ouder zuurstoftekort krijgen. En dan ben je er allemáál geweest. Het protocol is dus: eerst jijzelf, en dan pas een ander. Dat is verre van egoïstisch: je kunt niemand helpen als je niet eerst jezelf helpt.

Veiligheid
En zo werkt het vaker dan je misschien denkt. In mijn gezin is het woord “zuurstofmasker” het codewoord voor “zorg eerst goed voor jezelf, zodat je beter voor de kinderen kunt zorgen”. In die categorie valt: eerst even bijkomen van je werkdag vóór je gaat koken. Zo voorkom je chagrijnige toestanden aan tafel. Maar ook onder het autorijden betekent dat: je niet af laten leiden door wat er op de achterbank gebeurt. En het is heel fijn als de kinderen het naar hun zin hebben onderweg, maar er word zachtjes gesproken en gespeeld. Geen geschreeuw. Veiligheid en comfort gaan zo hand in hand.

Scheiding
En als mijn vrouw en ik het eens even helemaal gehad hebben, is het woord “sauna” in combinatie met “zuurstofmasker” het teken, dat onze kinderen leuke en flexibele ouders hebben (en houden), als wij ook even tijd voor elkaar kunnen maken. Een scheiding hakt er voor de kinderen nu eenmaal veel harder in, dan af en toe een avondje met een oppas, toch?

Van hot naar her
In mijn lesstudio zie ik veel leerlingen of ouders van leerlingen die dagelijks met dezelfde uitdagingen worstelen. Hebben ze kinderen, dan worden die van hot naar her gesleept, zangles, hockey, musicalklas, judo, zwemles.... En natuurlijk ook nog school, compleet met halen en brengen. En het is allemaal even belangrijk en leuk.

Eigen momentje
Voor mijn zangleerlingen die zelf al kinderen hebben heel herkenbaar: wanneer moet je nu eens tijd nemen om te oefenen? En juist dat oefenen, lekker genieten van zingen, is dan hun “zuurstofmasker”. Ontspanning, een eigen momentje creëren. Tijdens de zanglessen, zorg ik dan ook voor een rustige sfeer. Zodat ze na hun les méér energie hebben dan er voor. Want soms komen deze mensen hijgend binnen, enkele minuten te laat en zich hevig verontschuldigend. Maar uitleg is niet nodig, ik snap het allang. Als vader die drie keer per week zijn dochter naar synchroonzwemtraining moet brengen, als echtgenoot die ook ruimte voor zijn huwelijk wil maken.

Zuurstof
Dus luister goed naar de wijze raad van deze veteraan: de drukte stopt nooit. Echt niet! Wil je zangles gaan nemen, bij een koor of bij een sportclub? Wacht maar niet tot het moment dat je het rustiger hebt. Houd niet je adem in: dat moment komt nooit. Of je bent dan waarschijnlijk al met pensioen. Doe het maar nu.

Nu is alles wat je hebt! 


En maak er écht plek voor. Zet dan eerst dat masker op je eigen neus, en adem diep in. En als je weer uitademt, doe dat dan met een mooi geluid. En kijk pas dán om je heen, wie er in je leven óók nog wat zuurstof kan gebruiken!!



dinsdag 14 maart 2017

Kopje onder in je Ideeëntsunami



Ideeëntsunami. Als iets ongewenst is en er is veel van, dan kun je daar het woord ẗsunami" achter plakken. Een vloedgolf, in het Japans. En als er iets is wat mij overspoelt, dan is dát het wel: ideeën.

Dat lijkt een enorme zegen. En dat is het meestal wel. Want het geeft je de keuze uit meerdere opties. Maar dat is dan ook meteen de vloek: hoe kom je er achter wát het beste idee is? Je kunt niet alles uitvoeren. Maar dat probeerde ik altijd wel:

Als je veel ideeën hebt, heb je ook veel potjes tegelijk op het vuur staan. En als je met een project bezig bent, dan ruim je dus nog even niet op. Met als gevolg dat mijn bureau meestal vol ligt met "oh ja, dat moet ik nog even afmaken" -dingen. En mijn hoofd zat vol halfvoltooide ideeën.

En zo kan het ook met het leven zijn. Teveel ideeën. Je wilt nog eens een keer een zeilboot opknappen. Je huis verbouwen. Al je vrienden uitnodigen om een week in een huis te gaan zitten. Saxofoon leren spelen. Of zingen.

Maar als de tsunami door je hoofd klotst, komen de bekende woorden naar boven:"dat ga ik zeker nog een keer doen". En dan laat je het liggen. Ik ken het. Ik was daar ook. Veel ideeën en plannen. En dat kan verlammend werken. Hoe kon ik dat gaan doen wat ik echt wilde? Wat zou gaan werken?

Na lang stuurloos te hebben rondgedobberd op mijn eigen ideeënstroom, besloot ik dat het tijd werd om richting te bepalen. Ik wist niet waar ik moest beginnen, maar ik wist dat ik in ieder geval moest veranderen. Ik ben gewoon maar ergens begonnen met implementeren.

De strategie die ik tegenwoordig gebruik, is simpel: ik kies gewoon één ding en geef het alle aandacht. Zodat ik zo snel mogelijk weet of het een goed idee is. Want twijfelen kost meer tijd. En daarbij kies ik steeds iets wat weer nét wat moeilijker of ongemakkelijker voelt dan de voorgaande keuze. Dezelfde dingen blijven doen, die ik altijd al deed, dat levert me dus ook op wat ik al had. Wil ik verandering of wil ik méér, dan moet ik ook zelf iets anders gaan doen.

En dus presenteer ik mezelf, zorg dat ik weer vindbaar wordt, verkondig luidkeels wat ik doe, geef lessen in het openbaar op internet, allemaal zaken die ik voorheen echt van me weg hield. Met de smoes dat ik er niks in zag. De waarheid is, dat ik het heel erg spannend vond om uit mijn "comfortzone" te treden. Iedere stap die ik zo zette, gaf me meer voldoening en zelfvertrouwen. Nooit geweten dat ik zelf zoveel weerstand had opgebouwd tegen....ja, waartegen eigenlijk?

Deze mindset werkt heel goed voor mij. En zoals bij alle goede ideeën, denk ik ook nu weer:

Dat had ik eigenlijk al veel eerder moeten doen.

En jij? De kans is klein dat jij zomaar ineens, uit het niks, die belangrijke stap neemt die je moet nemen. Want al je ideeën en projecten leiden je steeds weer af. Veel leerlingen komen, na jarenlang de wens te hebben gekoesterd, ineens op les. Dat wordt vaak getriggerd door een belangrijke gebeurtenis in iemands leven. Geboorte, sterfgeval, meer tijd beschikbaar krijgen, etc. Maar wil jij daar op wachten? Dat kan best wat tijd kosten. De vraag is, of jij het ook zo lang wilt laten duren.

Wees eens supereerlijk voor jezelf? Welke reden heb jij om dat wat je graag wil doen, steeds maar uit te stellen? En wat zou er voor nodig zijn om je te laten beseffen dat je het NU moet doen, of er voorgoed van af moet zien? In beide gevallen win je: ga je die nieuwe uitdaging aan, dan kun je daarvan genieten en stappen zetten die je zelfvertrouwen en plezier geven. maar bij de tweede optie ben je óók een winnaar: je bevrijdt jezelf van een droom of toekomstbeeld dat kennelijk niet bij je past. Eén onvoltooid project minder in je hoofd, kan je ongelooflijk veel ruimte en opluchting geven.

Dus al je ideeën, moeten zo snel mogelijk uit je hoofd: voer ze uit, of gooi ze in de prullenbak. Maar laat ze niet je brein blokkeren!

Ik zou het heel tof vinden om te weten, wat jou over de drempel kan helpen om een idee wat je al lang hebt uit te gaan voeren. Reageer je onder dit artikel?


vrijdag 3 maart 2017

De baas van jouw stem

Het was een mooi moment, in het tv programma "droomschool". Coach Lucia had een moeilijk gesprek met een probleemjongere die de hele wereld de schuld gaf van haar problemen. En van haar gevoelens.

afstandsbediening

Lucia zei:"je hebt iedereen in je omgeving een afstandsbediening gegeven waarmee ze jouw stemmingen controleren. En ze drukken maar lukraak op alle knoppen. Waarom pak je die afstandsbediening niet terug?"

patroon

Als je het patroon eenmaal hebt gezien, herken je het ineens overal. Of het nou in de politiek is, op je werk of bij het maken van muziek. Heb jij zelf de controle? En als er iets mis gaat, neem je dan ook zelf de verantwoordelijkheid?

beugels

Ander voorbeeld: mijn oudste zoon en dochter hadden een beugel nodig. Nou ja, nodig....Met scheve tanden kun je ook een prima leven leiden. Ik legde ze uit:"als jullie willen, mag je een beugel. Dan krijg je rechte tanden. Maar het kost tijd, en moeite en geld. Die eerste twee zijn voor jullie, dat laatste doen papa en mama. Maar het is jouw beugel. Het zijn jouw tanden. Je mag er ook mee wachten tot je 18 bent. Maar dan betaal je het zelf. En we gaan je niet achter de broek zitten. Je kunt zelf bepalen hoe lang je er over doet, als je het veel draagt gaat het sneller."

autonomie

Ze lopen inmiddels maanden vóór op schema. Ik heb ze eigenaar gemaakt van het proces. Als ik me met het dragen had bemoeid, had ik hun autonomie aangetast. En hadden ze hun ouders verantwoordelijk gemaakt.

zelfvertrouwen

En zo werkt het ook met de zangcoachings die ik geef. Ik behandel iedereen als eigenaar van zijn stem. Ik ben verantwoordelijk voor het leveren van goede lessen, voor het aangeven van tips, hulp bij twijfel en het geven van ondersteuning. Maar mijn leerlingen leren al snel om zelf de regie te nemen. En hun zelfvertrouwen groeit, omdat ze de baas zijn over hun stem.

succes of falen

Ik geef ze inzicht en controle  met de video's die ik opneem iedere les. En met mijn stijl van lesgeven. Ik bepaal niet wat ze moeten zingen of mooi moeten vinden. En als ze de neiging hebben om mij verantwoordelijk te maken voor hun succes of falen, dan wijs ik die verantwoordelijkheid vriendelijk af en laat ze letterlijk terug kijken naar wat ze al hebben bereikt.

neiging

Maar laat ik ook eens even naar mezelf kijken. Heb ik zelf dan nooit de neiging om de afstandsbediening uit handen te geven? Natuurlijk. Ik heb een periode gehad dat ik dat zelfs heel veel deed. Pas toen ik het patroon zag, kon ik er iets aan doen. En, lieve lezer, wees ook eens eerlijk voor jezelf: herken je dit? Het blijkt vaak uit dingen die je zegt, hardop of in jezelf:"als ik maar meer geld had, dan....Of: als mijn baas me niet steeds in de weg zou zitten...Of: als mijn partner mij nu eens echt zou zien zoals ik ben....of: als het met de economie nou niet zo slecht ging...Of: als we nu maar eens ontdekt zouden worden door een platenmaatschappij....

Leah

In het laatste voorbeeld, kan ik heel concreet de Amerikaanse zangeres Leah aanvoeren. Zij heeft een goed inkomen als "recording artist". Met haar eigen songs, terwijl ze als moeder van 5 kinderen de deur niet uitkomt om te touren. Ze doet alles zonder platenmaatschappij. Ze maakte zich zelf verantwoordelijk voor haar succes, niemand anders. De afstandsbediening zit stevig in haar eigen handen. En haar succes is helemaal van haar: alleen als je de verantwoordelijkheid voor je falen durft te nemen, heb je ook de volledige voldoening van je succes.

Ben jij er klaar voor om óók eigenaar te worden van jouw stem en te genieten van je vooruitgang?

Neem een proefles!

dinsdag 14 februari 2017

VocalFeedback Academy, video's en meekijklessen!

Eén plaatje zegt meer dan 100 woorden. Maar één video zegt meer dan 1000 plaatjes! 

En video, die is er inmiddels in overvloed, in de VocalFeedback studio. Het was hoog tijd dat die video een eigen plek kreeg. Zodat iedereen toegang kan krijgen tot het zeer leerzame materiaal. Die plek is nu een feit:

VocalFeedback Academy

Maar voordat je er nu meteen naar toe surft: hoe is het tot stand gekomen en wat staat er allemaal op die site?

VocalFeedback methode

Al sinds meer dan 10 jaar neem ik de stem van de leerling op in de les. Dat doe ik met professionele microfoons. Waarom? Omdat dat deel uitmaakt van de VocalFeedback methode: het leren terugluisteren naar je eigen stem is een onlosmakelijk onderdeel ervan. Leerlingen kregen dan ook altijd een goede opname mee naar huis om mee verder te werken.

eenvoudige webcam

Toen ik eens wat uitprobeerde met een eenvoudige webcam, begon bij mij het vermoeden te ontstaan, dat het terugkijken naar je les zo mogelijk nog veel krachtiger was dan alleen terugluisteren. Maar video in een zangles, dat is technisch een behoorlijke uitdaging. Je bent zó duizenden euro's kwijt aan een goed videosysteem. En dan weet je nog niet of het wel zinvol is om alles op te nemen. daarnaast is het editen van video's zeer tijdrovend, en het is maar de vraag of mensen bereid zijn om die tijd te vergoeden. Ik moest iets bedenken dat snel werkte, betaalbaar was en een goede beeldkwaliteit had.

live uitzending

Dat is me uiteindelijk gelukt! Iedere zangles in de VocalFeedback studio wordt nu opgenomen. Ik heb het nu zó voor elkaar, dat iedere les wordt vastgelegd met twee camera's. Zodat je ook de reacties van mij kunt zien. Het achteraf editen van video kost, zoals gezegd, zeer veel tijd. Dus heb ik in mijn studio een live-systeem gemaakt: ik switch tijdens de les regelmatig van camerastandpunt en beeld uitsnede. Die 'live-uitzending" neem ik op mijn harde schijf op of zend ik uit naar de website. Aan het einde van de les, stop ik de video opname en kan de leerling deze meteen op zijn USB stick mee naar huis nemen, zonder dat ik één seconde heb hoeven editen!

wat is er allemaal beschikbaar?

300uur video

Ik werk nu al bijna een jaar met dit systeem, en heb nu vele honderden uren aan zanglessen opgenomen. Dat is heel leerzaam materiaal, niet alleen voor de leerling zelf, maar ook voor anderen. Lessen worden voor plaatsing wél ge-edit en ingekort en worden met toestemming van de leerling op de site getoond.

VocalFeedback live

Sinds september 2016 verzorg ik met mijn systeem iedere woensdagavond een live-stream. Stuk voor stuk heel interessante uitzendingen: ik laat zonder reserve precies zien hoe ik les geef. Dat is eng en uitdagend, maar tot nu toe krijg ik daar alleen maar zeer positieve reacties op. Iedere week komt er vanzelf een nieuwe live coaching op de site bij.

"de essentie van de stem"

En dan is er nog video materiaal wat in mijn boek "de essentie van de stem" beschikbaar is. Dat materiaal is inmiddels alweer uitgebreid, zodat alle kopers van het boek een gratis update hebben op de inhoud.

webinars

de nieuwe site is ook geschikt gemaakt voor het geven van webinars. Dat gaat binnenkort van start.


Wil je op de hoogte blijven?
Of wil je meer zien van de site?

Er is al een abonnement op de site voor 0 euro. Gratis dus. Daarmee kun je iedere week naar een nieuwe VocalFeedback Live uitzending kijken. Wil je meer zien? Dan kun je ook een betaald abonnement nemen.

Meld je nu aan op:
VocalFeedback Academy

dinsdag 11 oktober 2016

Waarom video niet meer weg te denken is uit de zangles

Zing in het moment...herhaal het....
....en waarom video niet meer weg te denken is uit de zangles

Al meer dan 10 jaar neem ik altijd de zang op van mijn leerlingen. Dat doe ik met een DAW, dus in de computer, op een professionele kwaliteit. Het werkt net als in een studio. Dat is, heb ik ontdekt, de meest leerzame omgeving.


Dat zit zo: muziek is tijdelijke kunst: je maakt het, en dan is het meteen weer weg. Het is niet te vangen. Tenzij je het opneemt. Als je terug luistert naar je eigen stem, worden dezelfde neuronen actief als op het moment dat je het zong. En dus kun je repliceren wat je hebt gedaan, met je lijf en het motorische gedeelte van je brein. Dus niet met je analytische brein, zoals dat met de meeste andere moderne zangmethodes gebeurt.

Leren zingen met VocalFeedback betekent, dat je zo min mogelijk analyseert, maar zoveel mogelijk de ervaring opslaat wanneer je het goed doet. Dat werkt geweldig op het moment dat je je stem terugluistert. De impact die dat heeft op je ontwikkeling, is gigantisch. Alles wat je doet, leer je begrijpen met je brein en je lijf. Vocalfeedback heeft enkele eenvoudige tools en protocollen om dit terugluisteren heel actief te doen.

Tijdens het zingen weet je, dat je erna alles kunt terugluisteren. Dat maakt dat je tijdens het zingen je interne criticus durft uit te zetten. Je weet wel, dat twijfelende zeurstemmetje in je hoofd, dat steeds de vraag stelt:”doe ik het wel goed?” Die zelfkritiek onder het zingen, houdt je verschrikkelijk tegen en dient geen enkel doel. Als je zingt, let dan niet op de kwaliteit. Je bent muziekmaker, geen luisteraar. Zorg dat je alles doet wat je moet doen, zing in het moment, en maak je pas druk over hoe het klinkt als je naar de opname luistert. Op dat moment kun je je zang naar smaak bijstellen en het nóg eens proberen.

Deze manier van werken leer ik je ook zelf toe te passen, thuis in je eigen omgeving. Je zult zo sneller leren en met de juiste delen van je hersenen leren werken. Dus niet met het analytische deel van je brein proberen je motoriek aan te sturen. Dat gaat altijd houterig klinken.

Al sinds 2011 probeerde ik om ook video te gebruiken in de zangles. Dat was veel gedoe, het was ingewikkeld. Ik gebruikte eerst webcams, maar het beeld daarvan is onbruikbaar, omdat er schokken in zitten en vertraging. Daarna had ik losse camera's met geheugenkaartjes en cassettes. Ik zat vaak tot diep in de nacht video te synchroniseren en te editen. Tot ik een jaartje geleden ineens een beter idee kreeg hoe ik de video wilde kunnen maken. Na veel experimenten heb ik nu een realtime systeem draaien met twee camera's in HD resolutie: één voor mij en één voor de leerling. Met datzelfde systeem doe ik trouwens ook mijn live streams op Facebook.

Ik dacht aanvankelijk dat het gewoon een aardige aanvulling zou zijn, video in de zangles. Maar dat had ik toch een beetje onderschat: video in de zangles is veel krachtiger dan ik dacht. De ontwikkeling van de leerlingen gaat sinds ik dit systeem heb gemaakt, nóg sneller. Mijn leerlingen nemen regelmatig een clipje op nu, voor hun eigen “promotie”. En ze krijgen de gehele les mee op hun USB stick, meteen aan het einde van de les, compleet geëdit. Dat krijg ik voor elkaar door de camerawisselingen “on the fly” te laten gebeuren. Bewerking achteraf is dus niet meer nodig, ik werk net als in een live uitzending.

Een zangles is dus allang niet meer vluchtig. Muziek is niet meer tijdelijk. Mijn leerlingen zingen altijd vrijuit, want ze beoordelen pas achteraf, bij het kijken naar de video. De beelden zeggen vaak heel veel over (ongewenste) spanningen in keel, mond of nek, over de intentie waarmee gezongen wordt, de houding, de ademhaling, enzovoorts. Als je zelf kunt zien wat er goed gaat en wat niet, snap je veel sneller hoe je iets kunt veranderen. Het is alsof je zelf op het idee komt. Dat is veel krachtiger dan welke zangdocent dan ook.

En zo kom ik dan ook bij een belangrijk uitgangspunt van VocalFeedback: het opleiden van leerlingen om hun eigen zangdocent te kunnen worden. Een leerling heeft meestal maar enkele punten die hem of haar in de weg staan. Relatief weinig informatie en een bescheiden hoeveelheid oefening staat nog in tussen de leerling en de stem die hij/zij wil. Het meenemen van de zangles op video, maakt dat iedereen die hier les heeft, een maatwerk cursus krijgt, die oneindig houdbaar is.

Omdat er door dit systeem sneller doelen worden gehaald, kan een leerling met minder lessen hetzelfde resultaat krijgen. Dat betekent niet alleen minder ritjes naar de zangstudio, het betekent ook veel lagere kosten. Eén VocalFeedback coaching is weliswaar iets duurder dan een reguliere zangles bij andere docenten, maar die les wordt niet opgenomen, tenminste zeker al niet op deze kwaliteit en met deze begeleiding. Die reguliere les is dus weg, nadat je er geweest bent. Per saldo heb je dus veel meer les voor je geld bij VocalFeedback en hoef je veel minder van die lessen te nemen. En ben je wat ongeduldig aangelegd, dan is deze manier van werken al helemaal ideaal: je gaat snel vooruit. De video is van jou persoonlijk en blijft actueel, je kunt het blijven gebruiken als oefening. En je zult merken dat je iedere keer als je kijkt toch weer nieuwe dingen leert en ontdekt.

Voor een zangdocent die VocalFeedback geeft, zijn er ook voordelen: er kunnen door één docent veel meer leerlingen worden geholpen, een leerling heeft minder lessen nodig en uitleg hoeft niet steeds opnieuw te worden gedaan. Maar ho eens even, als coach wil je toch je leerlingen zo lang mogelijk vast houden? Daar verdien je als coach toch je geld mee? Nee, dat is niet de enige manier waarop je zangcoach kunt zijn. Zo doen de meeste anderen het wel, ja. Maar ik dus niet. Door op deze manier te werken onderscheid ik me enorm op kwaliteit. En hoe mijn uren worden opgevuld maakt mij niet uit: heel lang dezelfde leerlingen of steeds weer nieuwe. Hoewel...dat laatste is wel veel dynamischer en uitdagender. Dus zo kan ik als docent ook nog eens mijn ervaring veel sneller uitbouwen. En, hoe meer mensen leren zingen met VocalFeedback hoe meer enthousiaste ambassadeurs zullen er rondlopen. Zo kan VocalFeedback snel groeien en zal het ultieme target gehaald worden: 100.000 mensen leren zingen met VocalFeedback binnen 5 jaar.


zondag 2 oktober 2016

Coachen zonder vangnet (2)

Het was best een gok. Live coachen op Facebook? Zou het werken? Na drie uitzendingen is het antwoord een duidelijk "ja".

Positief
Er waren tientallen kijkers die live keken, enkele duizenden die de uitzendingen in de herhaling zagen. De reacties waren zeer positief, er is geen enkele reden er mee te stoppen. En er zijn voldoende aanmeldingen van mensen die nog mee willen doen.

Verandering
De vrijdagavond bleek in de derde week niet zo'n goed moment meer. Het was duidelijk te zien dat er ineens veel minder kijkers waren. We concurreerden met de televisie, waar twee talentenshows te zien waren. Daarom gaan we nu naar de woensdagavond.

Scherper
Coachen met livepubliek voelt hetzelfde als optreden, zowel voor mij als voor de deelnemers. Dat is een prachtig bijkomend effect. Het maakt iedereen meer alert, meer in het moment. Alles verloopt sneller als de geest scherper is.

Herhalen
Omdat de lessen, net als bij al mijn "gewone lessen", terug te zien zijn op video, kun je deze herhalen en er steeds weer nieuwe informatie uit halen.

Spannend
Het blijft natuurlijk spannend, zo'n live coaching, maar ik ben er al na drie weken aan verslingerd geraakt. Sterker, het is iedere keer weer een kick als het me lukt om weer twee mensen een flinke stap voorwaarts te laten maken. En ik weet dat het ook voor de deelnemers een kick is. Wil je dat óók ervaren? Meld je dan aan!

zondag 4 september 2016

Coachen zonder vangnet

Ken je het Bob Ross-effect? Bob Ross was een schilder die live op televisie technisch heel knappe schilderijen maakte. Ofschoon zijn schilderijen dan niet echt mijn smaak waren, kon ik er uren naar kijken. Het is altijd prachtig om te zien hoe iets wordt gemaakt. Of dat nu een lamp is bij "how it's made" of een schilderij van Bob Ross. 

Je kunt nu bij mij ook live gaan zien hoe mensen beter leren zingen. Ben je altijd al nieuwsgierig geweest hoe iemand anders gecoacht wordt? Kijk dan  op 9 september, om 2100uur op mijn Facebook pagina . Ik ga dan voor het eerst live op internet coachen. Met Facebook Live stream ik de coachings van leerlingen die ik nog nooit heb gecoacht.

Toen ik het idee kreeg leek het me logisch: VocalFeedback is een heel transparante manier om zangles mee te geven en te krijgen. Natuurlijk, je kunt over zingen en zangtechniek zo geheimzinnig en ingewikkeld doen als je wilt. Maar daar heb ik nooit voor gekozen. Goed zingen is geen geheim. En dat heb ik er dan ook nooit van gemaakt. Kijk dus maar gewoon bij me in de keuken, doe me na, gebruik mijn tips, lees mijn boek.

Maar al snel na mijn ingeving, kwam bij mij het besef, dat ik nog nooit een live online coaching had gezien. Misschien wel stukjes, zorgvuldig geselecteerde succesmomentjes, netjes ge-edit. Maar niet een volledige coaching. En al helemaal niet live. Zou daar een reden voor zijn?

Geen idee. Maar weet je: ik ga het gewoon dóen. En misschien mislukt het dan. Ja, so what? Ik ben nog steeds verschrikkelijk enthousiast: VocalFeedback werkt fantastisch! Het is echt doodzonde dat alleen mijn zangleerlingen dat weten. Iedereen zou het moeten weten. Daar steek ik graag mijn nek voor uit. En daarom wil ik ieder middel inzetten, om mensen beter te leren zingen, ook onbekende kijkers achter een beeldscherm. En als ook die dan eindelijk hun schroom overwinnen en hun stem ook buiten de badkamer te horen is, ze gelukkiger worden met meer zelfvertrouwen, dan pas heb ik mijn zin. En dan, dan hebben we allemáál gewonnen!

maandag 25 april 2016

7 Redenen waarom iedereen kan leren zingen


7 redenen waarom iedereen kan zingen


1. Je hebt een stem, dus kun je spreken. Zingen is spreken op toonhoogte. Dus kun je ook (leren) zingen. Als je spreekt, gebruik je ook melodie. Je hersens kunnen dat al. Als je zingt, zing je een melodie met hele en halve tonen. Die hoor je in alle muziek waar je naar luistert. Je hersens kennen dat al. Luister veel naar muziek. En doe in gedachten mee met de zanger(es).

2. Het niveau waarop je zingt zegt niets over het plezier dat je er aan kunt beleven. Maar als het je dwars zit, dat het niet klinkt zoals je wilt, laat je er dan niet door weerhouden om het toch te (blijven) doen. Oefen dan juist méér in plaats van minder. Kom je er dan toch niet uit? Vocalfeedback zangles kan jou snel op het goede spoor zetten. Het is altijd minder hopeloos dan je denkt!

3. Je drukt je graag uit. Zingen is ook een uitdrukkingsvorm. Ook jij kan je dat eigen maken. Bedenk wat de tekst betekent en probeer je te bedenken hoe het voelt als het jou zelf zo zou zijn overkomen.

4. Met het juiste gereedschap lukt het ook jou veel beter: klinkt het niet goed als je zingt? Probeer het eens met een microfoon en een koptelefoon. Dan hoor je niet dat brommerige geluid van “binnenuit” en hoor je hoe anderen jou horen. Zo kun je veel beter beoordelen hoe jij klinkt.

5. Neem ook jezelf eens op met video. Een camera of gewoon je telefoon (daar kun je bij de Action een statiefje voor kopen). Als je kijkt naar je eigen zingen, kun je nog veel beter beoordelen, wat je goed doet. En wat beter kan.

5. Je kunt makkelijker leren zingen met een ontspannen tongbasis. Dat zit zo: je tong zit vast aan de bovenkant van je strottenhoofd. Als de spieren waarmee je tongbasis is verbonden, te hard aangespannen zijn, is je strottenhoofd niet meer vrij beweeglijk. Je geluid klinkt geknepen en stijf. Je kunt met twee vingers onder je kin, daar waar je keel overgaat naar je nek, prima voelen hoe gespannen deze spieren zijn. Houdt deze altijd ontspannen.

6. Leer je ademhaling te doseren. De meeste mensen halen veel te veel adem. Dat leidt tot teveel druk op je stembanden. En daardoor kun je je stem niet goed controleren.

7. “Twang” is het scherpe geluid wat je krijgt als je je strottenklepje naar achteren klapt. Doe maar eens een gemene heks na, of doe alsof je met een autootje speelt. Dat geluid dus. Zingen met meer twang maakt je geluid beter verstaanbaar, je zult makkelijker zingen. Doe je het heel veel, dan klink je als Amy Winehouse of Anastacia.


Met de bovenstaande tips kun je al best een eind komen. Maar wil je sneller resultaat? Of weet je niet zeker of je het goed doet? Met een goede zangleraar kun je alle bovenstaande tips oefenen en uitvoeren. In de VocalFeedback studio zijn alle faciliteiten aanwezig om jezelf goed terug te kunnen horen én zien: professionele studio microfoons, video, groot scherm, etc. Je gaat naar huis met je eigen professionele video. Als je wilt kun je die gelijk met iedereen delen. Of je houdt hem nog even voor jezelf....






Boek nu een kennismakingsles voor slechts 27 euro (excl BTW) en neem les voor de“oude” lesprijs van 2015. Deze actie loopt tot 1 juni 2016.

woensdag 23 december 2015

Olifantenpaadjes, deel 4/4 het afleren van ingesleten oude gewoontes

Olifanten nemen graag de kortste weg. Dus als ze vaak moeten omlopen, is er altijd wel een eigenwijze olifant, die dwars door de struiken gaat en de bocht afsnijdt. VocalFeedback is het olifantenpad voor zangers. De kortste weg naar beter zingen. De kortste weg naar meer plezier in zingen.




Op het gebied van hersenonderzoek zijn de afgelopen jaren de meest spectaculaire ontdekkingen gedaan. Die kennis biedt ons het inzicht, dat de wijze van leren, waar we al eeuwen op vertrouwen, niet de meest efficiënte is. Sterker nog: deze zorgt er eerder voor dat we vastroesten in oude gewoontes, en nieuwe gewoontes hardnekkig afwijzen, of er tenminste veel weerstand tegen hebben. 

Dat wordt "proactive inhibition" genoemd. Onbewust mentaal de hakken in het zand bij het krijgen van een nieuw inzicht. Ondanks het redelijk argument van de eigenwijze olifant, dat de kudde al jaren omloopt, wordt er toch gewoon over het gebaande pad gelopen. De eigenwijze olifant wordt zelfs voor gek uitgemaakt. 

Hoe groepen mensen zelfs redelijke argumenten en wetenschappelijke feiten kunnen ontkennen om vervolgens toch terug te keren naar dat waar ze in geloven, zien we overal om ons heen in de samenleving. Naast hilarische voorbeelden hiervan, zoals die Amerikaanse gemeente die geen zonnepanelen wilde plaatsen omdat ze bang waren dat deze alle energie van de zon zouden opzuigen, zien we ook voorbeelden die stukken minder grappig zijn en ronduit gevaarlijk. Het vasthouden aan achterhaalde ideeën is niet alleen schadelijk op groepsniveau.

Deze "proactive inhibition" is er ook op individueel niveau, en kan inmiddels met een moderne methode, die al veel door sporttrainers wordt toegepast en die nu ook in VocalFeedback wordt gebruikt, op spectaculaire wijze worden doorbroken. Zonder daarbij overigens gebruik te maken van waardeoordelen of negatieve kwalificaties.

Daarvoor is er tussen VocalFeedback en de ontwikkelaar van deze nieuwe meta cognitieve methode inmiddels een samenwerking gestart, om deze methode volledig in VocalFeedback te kunnen integreren. De eerste versie van het protocol voor zangers is inmiddels geschreven en geïmplementeerd. De eerste onderzoeken en tests daarvan zijn inmiddels afgerond en het resultaat is echt verbluffend te noemen. Na één les kan iemand die al jaren zijn stem op een inefficiënte manier gebruikt, het dus niet alleen op een nieuwe manier leren doen, maar deze manier ook leren vasthouden.

Eigenlijk is het afleren van verkeerde gewoontes vaak de kern van een zangles. En heeft tot nu toe de meeste zangers in de weg gestaan. Ook deze hindernis is nu dus uit de weg geruimd.

Van alle olifantenpaadjes in VocalFeedback, is dit misschien wel de belangrijkste!


Jij kunt nu ook de kortste weg leren nemen. Dat duurt maar één weekend; het is tenslotte een korte weg. Na dat weekend ken je de belangrijkste olifantenpaadjes van VocalFeedback. De trucks en de handigheidjes. En alle informatie over deze methode die jou verder kan helpen. En hoe jij die kunt toepassen. Twee dagen lekker aan de slag, met een groepje enthousiastelingen, leren, zingen, lachen en huilen. En daarna genieten van het gemak waarmee je je eigen nieuwe olifantenpaadjes gaat maken. 

Het weekend vindt plaats op: 6 en 7 februari 2016. Kosten incl BTW, 2x Lunch en Syllabus: 235 euro
Je kunt je inschrijven met de onderstaande link. Deze wordt omgezet in een aanmelding nadat wij contact met je hebben opgenomen en er voldoende plek is.




dinsdag 22 december 2015

Olifantenpaadjes, deel 3/4 de kracht van de herhaling


Olifanten nemen graag de kortste weg. Dus als ze vaak moeten omlopen, is er altijd wel een eigenwijze olifant, die dwars door de struiken gaat en de bocht afsnijdt. VocalFeedback is het olifantenpad voor zangers. De kortste weg naar beter zingen. De kortste weg naar meer plezier in zingen.




Door jarenlang hetzelfde pad te hebben gelopen, is de de route door herhaling bij de meeste olifanten de enig juiste route. Tot dan die éne eigenwijze olifant ze wijst op de kortere weg.  

Maar de herhaling is aanvankelijk sterker dan de beste argumenten."Doe het nu maar gewoon zoals we het altijd hebben gedaan" is het commentaar van de oude olifanten. "Dat heeft altijd gewerkt". Zoals de olifanten in de kudde reageren, zo reageren ook jouw hersenen op verandering. Daaruit volgt, dat de beste manier om een nieuwe route of een nieuwe vaardigheid te onthouden, bestaat uit het zo vaak mogelijk herhalen.

En dat klopt.

Maarrrr,,, er is één dingetje dat roet in het eten kan gooien. Stel je voor dat de nieuwe vaardigheid niet klopt? Dan laat je een nieuw patroon inslijten wat verkeerd is. Je moet dus heel zeker weten dat het klopt wat je doet en ga het dan gerust zo vaak herhalen als je wilt.

Bij het zingen van toonladderoefeningen (zoals bijvoorbeeld bij Belcanto gedaan wordt) kan het zijn dat je het niet helemaal perfect doet. Herhaal je nu de oefening heel vaak, dan "schrijf" je de imperfectie in je geheugen. De kras op de plaats wordt steeds dieper.

Herhalen is heel krachtig. Herhaal dus alleen als het goed is! 
Weet jij niet wanneer het goed is? Dan heb je absoluut een goede zangcoach nodig. Die kan je op het spoor zetten en de onzekerheid wegnemen of je het allemaal wel goed aanpakt!

Jij kunt nu ook de kortste weg leren nemen. Dat duurt maar één weekend; het is tenslotte een korte weg. Na dat weekend ken je de belangrijkste olifantenpaadjes van VocalFeedback. De trucks en de handigheidjes. En alle informatie over deze methode die jou verder kan helpen. En hoe jij die kunt toepassen. Twee dagen lekker aan de slag, met een groepje enthousiastelingen, leren, zingen, lachen en huilen. En daarna genieten van het gemak waarmee je je eigen nieuwe olifantenpaadjes gaat maken.

Het weekend vindt plaats op: 6 en 7 februari 2016. Kosten incl BTW, 2x Lunch en Syllabus: 235 euro
Je kunt je inschrijven met de onderstaande link. Deze wordt omgezet in een aanmelding nadat wij contact met je hebben opgenomen en er voldoende plek is.




maandag 21 december 2015

Olifantentenpaadjes, deel 2/4


Olifanten nemen graag de kortste weg. Dus als ze vaak moeten omlopen, is er altijd wel een eigenwijze olifant, die dwars door de struiken gaat en de bocht afsnijdt. VocalFeedback is het olifantenpad voor zangers. De kortste weg naar beter zingen. De kortste weg naar meer plezier in zingen.



De wetenschap biedt ons de helikopterview die ons een overzicht biedt over het veld. En ziet dat de bocht echt wel afgesneden kan worden zonder iets essentieels te missen. "Cutting corners" geeft ons een "shortcut".

Om maar met de kern van het verhaal te beginnen: 

de meest efficiënte manier van leren, is leren in de context. 


Ik heb het in mijn blogs al vaak gezegd, maar het kan niet vaak genoeg herhaald worden (zie ook het volgende deel in deze serie, "de kracht van de herhaling".)

Het leren van een nieuwe vaardigheid in een losse oefening, om deze later toe te voegen aan een groter geheel, zoals het zingen van een song, noem ik hier even voor het gemak "geïsoleerd" leren. Het leren van een nieuwe vaardigheid door in een song verbeteringen aan te brengen, noem ik even "geïntegreerd leren."

Om te begrijpen waarom geïntegreerd leren, of leren binnen de context van een nummer, zoveel beter werkt dan geïsoleerd leren, kijken we naar hoe onze hersenen zijn opgebouwd en hoe ze functioneren. Om te beginnen, bestaan onze hersenen niet uit losse modules, die met verbindingen aan elkaar gekoppeld zijn, maar uit één geheel. Alle gedachtes en emoties bewegen door alle gedeeltes heen, waarbij wel gebieden zijn aan te wijzen waar bepaalde functies overheersen. Maar als er een beschadiging optreedt in één gedeelte, kunnen andere gebieden dat vaak (gedeeltelijk) compenseren. 

Als je een nieuwe vaardigheid leert, wordt dat door je hersens altijd gekoppeld aan andere waarnemingen die op dat moment worden gedaan. Zoals een geur een visuele herinnering kan oproepen. En een nieuwe vaardigheid wordt, waar mogelijk, altijd gekoppeld aan oude vaardigheden en herinneringen en aan een referentiekader. Biedt je als zangdocent een nieuwe vaardigheid aan zonder context, dan zal deze niet automatisch zijn plek vinden in alles wat de zanger zingt. Bij VocalFeedback werkt dat anders.

In de praktijk betekent dat, dat er bij VocalFeedback altijd wordt lesgegeven binnen de context van een song en met de sound (en zelfs de effecten) die horen bij het nummer wat je zingt. Alleen dan kun jij beoordelen of wat jij doet passend is. Of het werkt. Vervolgens kun jij de opnames terugluisteren en het nogmaals beoordelen. En tot slot is er altijd de video, waaraan je heel veel kunt aflezen over spanningen en de vorming van je geluid. En natuurlijk hoe jij je presenteert.

Als het goed is, vormt dit alles samen een totaalbeeld. En dat kunnen je hersens echt heel goed opslaan. Dit vormt namelijk zoveel verbindingen in je hersenen, dat het heel moeilijk zal zijn om het te vergeten.

En als dit alles in een prettige en veilige omgeving gebeurt, vindt er ook een positieve emotionele "labeling" plaats. Met andere woorden: een prettige herinnering. En die roep je liever op dan de herinnering aan een onveilige of gestresste situatie.

De volgende BLOG in deze serie staat hier

Jij kunt nu ook de kortste weg leren nemen. Dat duurt maar één weekend; het is tenslotte een korte weg. Na dat weekend ken je de belangrijkste olifantenpaadjes van VocalFeedback. De trucks en de handigheidjes. En alle informatie over deze methode die jou verder kan helpen. En hoe jij die kunt toepassen. Twee dagen lekker aan de slag, met een groepje enthousiastelingen, leren, zingen, lachen en huilen. En daarna genieten van het gemak waarmee je je eigen nieuwe olifantenpaadjes gaat maken.


Het weekend vindt plaats op: 6 en 7 februari 2016. Kosten incl BTW, 2x Lunch en Syllabus: 235 euro
Je kunt je inschrijven met de onderstaande link. Deze wordt omgezet in een aanmelding nadat wij contact met je hebben opgenomen en er voldoende plek is.












zondag 20 december 2015

Olifantentenpaadjes, deel 1/4, inleiding


Olifanten nemen graag de kortste weg. Dus als ze vaak moeten omlopen, is er altijd wel een eigenwijze olifant, die dwars door de struiken gaat en de bocht afsnijdt. Dat is een zwaardere weg, voor die eerste olifant, tenminste. Maar wel een kortere. En na die eerste olifant, liggen de struiken plat. En kunnen alle olifanten voortaan de bocht afsnijden. Dankzij die ene olifant, die van het gebaande pad af durfde te wijken. VocalFeedback is het olifantenpad voor zangers. De kortste weg naar beter zingen. De kortste weg naar meer plezier in zingen.




Je ziet het vaak bij een groot grasveld. Of een plantsoen. Daar loopt dan een smal paadje doorheen, dat de hoek afsnijdt. Grappig genoeg loopt dat paadje altijd in een soort flauwe bocht. Het is nooit een kaarsrechte lijn. Maar toch is het een kortere weg dan wanneer je om het grasveld heen loopt. Zo'n paadje wordt ook wel olifantenpaadje genoemd. En eigenlijk is het een vingerwijzing aan de planoloog die het plantsoen of het grasveld daar vanaf zijn computerscherm, mooi klinisch en strak heeft gepland: hij heeft niet aan de mens gedacht. En aan de menselijke neiging om bochten af te snijden. In het Engels heeft dat zelfs een negatieve bijklank: "cutting corners" betekent dat je niet het hele ding hebt gedaan, dat je iets heb laten liggen om sneller of gemakkelijker klaar te zijn. Maar is dat eigenlijk wel zo? Wat is er op die hoek, die je afsnijdt, dan wat echt de moeite waard is?


Al eeuwen loopt de kudde in de zangwereld dezelfde route om tot een beter resultaat te komen. De zangoefeningen, de kijk op de stem, de eindeloze herhalingen van dingen die héél langzaam tot resultaat leiden. Maar er is nu een kortere weg. Een olifantenpad. Niet alleen in het oefenen, maar ook in het begrijpen van hoe je het beste leert. Die kortere weg is tegenwoordig zelfs wetenschappelijk onderbouwd.
In deze serie van vier blogs, heb ik het over de drie olifantenpaadjes in het leren van VocalFeedback:

deel 2: efficiënt nieuwe vaardigheden leren, combineren van bestaande kennis met de nieuwe informatie.

deel 3: de kracht van de herhaling (en waar het ook mis kan gaan)

deel 4: het afleren van ingesleten gewoontes.

Het volgende deel van deze reeks staat hier

Jij kunt nu ook de kortste weg leren nemen. Dat duurt maar één weekend; het is tenslotte een korte weg. Na dat weekend ken je de belangrijkste olifantenpaadjes van VocalFeedback. De trucks en de handigheidjes. En alle informatie over deze methode die jou verder kan helpen. En hoe jij die kunt toepassen. Twee dagen lekker aan de slag, met een groepje enthousiastelingen, leren, zingen, lachen en huilen. En daarna genieten van het gemak waarmee je je eigen nieuwe olifantenpaadjes gaat maken.


Het weekend vindt plaats op: 6 en 7 februari 2016. Kosten incl BTW, 2x Lunch en Syllabus: 235 euro
Je kunt je inschrijven met de onderstaande link. Deze wordt omgezet in een aanmelding nadat wij contact met je hebben opgenomen en er voldoende plek is.















zaterdag 24 oktober 2015

Nog wat geleerd vandaag?

Op de dag dat de overgrootvader van mijn vrouw op hoge leeftijd stierf, zei hij: "toch nog wat geleerd vandaag." Is dat zinloos? Nee. Meer zin kan het leven nauwelijks hebben. Een vol leven is een lerend leven. Tot de laatste snik.
De meest vruchtbare bodem voor nieuwe kennis en vaardigheden, is nieuwsgierigheid. En die komt altijd met een gezonde dosis nederigheid. Daar is overgave voor nodig. En daar is dan weer vertrouwen voor nodig. Want je bent kwetsbaar, als leerling. Je leraar moet dus zijn of haar verantwoordelijkheid kennen en Integer zijn. Zich in jou kunnen verplaatsen.
Bij VocalFeedback wordt er aan twee zijden geleerd. Aan de zijde van de leerling, maar zeker ook aan de zijde van de leraar. De Feedback van leerlingen, bewust of onbewust speelt een dagelijkse rol in de ontwikkelingen van VocalFeedback. Een vereiste is hierbij dat beide partijen open staan voor het leerproces en vol overgave willen groeien. Dat betekent dat ook wanneer iets niet logisch lijkt, of vanuit je oude gewoontes raar klinkt, toch eerst uitgeprobeerd dient te worden. Alleen door te doen, kun je ontdekken of er wat te leren en te verbeteren valt.
Pas na proberen kan de respons van de leerling weer een voedingsbodem zijn voor de leraar en kunnen beiden de vruchten plukken.

"Een goede leraar gaat tastend te werk en zoekt respons". 
Paul Goosman (Engels schrijver, dichter en psychotherapeut 1911-1972)


zaterdag 3 oktober 2015

De verborgen kracht van 'niet'.

Een vriend van mij ging parachutespringen. Het was zijn eerste solo sprong. Hij zou landen op een open veld. Er stond maar één boom.

"Pas op de boom", grapte zijn instructeur nog. Mijn vriend concentreerde zich erop om NIET in de boom te landen, en....het heeft nog heel wat tijd gekost om hem, touwtje voor touwtje, uit de boom te knippen.



Ik krijg wel eens een leerling op les die maar niet kan stoppen met roken. Dan vraag ik:"wat zeg je tegen jezelf als je weer trek krijgt in een sigaret?". Dan zegt de leerling:"ik mag NIET roken."
Voorin je hersenpan zit je frontale cortex. Daar zit je bewustzijn, waar je beslissingen mee maakt. Maar in dit gebiedje zit ook je validatie van je handelen. Goed en slecht. Morele keuzes. En het is de enige plek in je hersenen waar het woordje "niet" iets betekent.

Als de parachutist denkt:"NIET in de boom landen, dan verstaat de rest van zijn brein dat als:"in de boom landen". Want de rest van het brein snapt "niet" niet. De focus wordt dus omgedraaid. Net als bij de roker. De rest van zijn brein hoort:"ik mag roken".

Als ik in de zangles zou zeggen:"span je mondhoeken niet aan", dan gebeurt precies het omgekeerde van wat ik wil. Ik heb dus geleerd om positief te bekrachtigen. Ik zeg in dit geval:"laat je mondhoeken maar los" en leg de focus op wat gewenst is, ontspanning, in plaats van dat wat ongewenst is, spanning.

De bouw van onze hersenen en de manier waarop deze informatie verwerken, en de plek waar dat in de hersenen gebeurt, zijn van doorslaggevende invloed op de effectiviteit van ons leren. Daarom vormt bij de ontwikkeling van VocalFeedback deze kennis de basis van de methode.

Doe er je voordeel mee, ook buiten je zangles. Want hoe ga je eigenlijk zelf om met het woordje "niet"? Bij het leren van iets nieuws (en geloof me, dat doe je iedere dag) moet je je dus richten op wat je WEL wilt bereiken, en niet op wat je wilt afleren. Dat kun je "mentale hygiëne" noemen: zet je vervuilende gedachten om in de positieve tegenpool. Denk:"ik ga daar op het open veld landen" of:"ik wil alleen nog maar frisse lucht inademen" of:"ik ga nu mijn hele gezicht ontspannen houden bij het zingen".

Of denk in plaats van:"ik wil een zangleraar die NIET de hele tijd over mijn fouten zit te zeuren" meer iets als:"ik wil een zangleraar die mij positief bekrachtigt". En dan kom je dus vanzelf bij mij terecht.

Je bent van harte welkom!

zaterdag 8 augustus 2015

One size fits all?




Er zijn verschillende manieren van zangles geven. Dat heb ik zelf als leerling ooit al ervaren. Ik weet nu: achter die manieren van lesgeven zit altijd een mensbeeld, een opvatting over hoe men denkt dat de mens in elkaar steekt.

tabula rasa
Aristoteles benoemde het beeld van de mens als een onbeschreven blad “tabula rase”. De geest van de mens is leeg bij geboorte, en temperament, vaardigheden en kennis worden door ervaringen op dit lege vel papier geschreven. Inmiddels heeft de genetica al vast kunnen stellen, dat de mens bij geboorte geen tabula rasa is. Temperament is bijvoorbeeld genetisch al (gedeeltelijk) aanwezig. Chomski sluit zelfs niet uit dat er bij geboorte zelfs al kennis genetisch is vastgelegd.

nature en nurture
De oude discussie over “nature” en “nurture” over wat ons nu precies vormt, is dan ook niet meer zwart-wit. Het gaat alleen nog maar over hoevéél deze twee ten opzichte van elkaar een rol spelen.
Dat de mens al geen onbeschreven blad is bij geboorte, staat dus vast. Op het moment dat hij of zij jaren later zangles gaat nemen is er al een nog grotere hoeveelheid informatie, kennis en vaardigheden vastgelegd. Hoe meer dat is, hoe persoonlijker, unieker, deze set is.

one size fits all
Hoe vreemd zou het dan zijn, als je alle leerlingen precies dezelfde stof zou aanbieden, dezelfde oefeningen zou laten doen en hetzelfde zou behandelen? Gek genoeg gaat het nog steeds zo bij veel zangdocenten. Het is misschien niet het meest effectief maar wel voor de hand liggend, dat je als zangdocent datgene leert aan je leerling, waar je zelf het meeste baat bij gehad hebt. Maar is dat wel zo logisch? Iedere leerling is immers anders. Heeft een andere achtergrond en andere ervaringen. En een ander temperament. Sommige leerlingen mag je best stevig behandelen. Anderen breng je met diezelfde behandeling schade toe. Wat goed is voor de één, kan dus averechts werken voor de ander. Waar men in het reguliere onderwijs al achter is, is dat “one size fits all” niet werkt. Er komen steeds meer nieuwe manieren van lesgeven en toetsing waarbij het individu voorop staat. En dat is best knap binnen het gegeven van klassikaal onderwijs. Zangles is vaak privéles. Dus daar zou je juist veel makkelijker maatoplossingen moeten kunnen aanbieden. Gek genoeg loopt het individuele zangonderwijs daar achter op het klassikale reguliere onderwijs.

verschillende zangmethodes
Er zijn docenten die denken een oplossing te zien in het toepassen van verschillende zangmethodes binnen dezelfde lespraktijk: bij de ene leerling gebruiken ze CVT begrippen en bij de ander gebruiken ze EVTS. In zoverre leerlingen meer praktisch ingesteld zijn, kan CVT inderdaad iets beter werken dan EVTS, dat weer meer voor de analytisch ingestelde leerling kan werken.

motorisch bewustzijn
Maar een goede zangmethode hoort rekening te kunnen houden met alle leerlingen. En dat wordt moeilijk als die methode precies moet aansluiten bij het soort van waarneming waar de leerling een voorkeur voor heeft: visueel, analytisch, auditief, etc. Maar er is één terrein dat we allemaal betreden, ieder moment van de dag: de motoriek en het motorisch bewustzijn. Dat is het niveau waarop VocalFeedback werkt. Dit vereenvoudigt het geven van zangles enorm. Door een gemeenschappelijke basis te nemen, de plek van waaruit al onze bewegingen worden gestuurd, blijft er veel meer ruimte over om rekening te houden met de individuele eigenschappen van leerlingen: temperament, niveau, smaak, leeftijd, kennis, ervaring, etc.

lichtbundeltje
Vocalfeedback beschouwt een leerling niet als “tabula rasa”. Je neemt per dag tienduizenden beslissingen. Slechts enkele daarvan zijn bewust. De kunst van de coach is, om de aandacht, de focus, te verleggen naar beslissingen die je normaal onbewust neemt, maar die, na aanpassing, een groot verschil kunnen maken. Bewustzijn en onderbewuste zijn niet twee verschillende gedeelten van je hersenen. Bewustzijn is het lichtbundeltje van “focus” die een al bestaande gedachte of beslissing zichtbaar maakt. Het richten van dat lichtbundeltje is de taak van een zangcoach.

in de leer
Een VocalFeedback zangcoach probeert bij een nieuwe leerling daarom zo snel mogelijk vast te stellen waar deze staat qua ervaring en gebruikt dus zoveel mogelijk van de bij de leerling al aanwezige kennis en vaardigheden om de leerling op een hoger plan te brengen. Zonder daarbij zijn eigen voorkeuren aan de leerling op te dringen en zonder daarbij de nadruk te leggen op zijn eigen leertraject. Want iedere leerling is uniek. Als zangcoach moet je voor iedere leerling weer in de leer!


zaterdag 19 juli 2014

zingen = emotie!

Zingen = emotie!

Geen instrument dat zo dicht bij de ziel staat als de stem. Juist daarmee kun je, als je het goed doet, mensen echt raken. Maar wat nou als je dat niet lukt? Is dat te leren?

Nou en of!

leg er meer gevoel in?
Soms zeggen leerlingen wel eens tegen mij:"moet ik er meer gevoel inleggen?" als ik ze vraag wat ze met de song precies willen zeggen. Maar dat is niet wat ik bedoel. Je kunt geen gevoel toevoegen aan iets wat gemáákt is van gevoel. De reden om te zingen, is juist het overbrengen van emotie. Maar die emotie hoeft niet vanzelf te komen. Iedere goede acteur kan emoties oproepen. Dat is hun vak.


(Mariah Carey, "emotions")


nep
Er zijn heel duidelijke en doeltreffende manieren om dit ook bij zangers voor elkaar te krijgen. Het gaat daarbij vaak om het (de)reguleren van de ademhaling, en er zijn vele concrete technische oefeningen die je in een andere emotionele toestand kunnen brengen. Het lijkt dan vaak alsof het nep is.

hersenen
Sterker nog, het begint juist vaak met nep. Je brengt je lichaam in de toestand die hoort bij een bepaalde emotie. En het fraaie daarbij is, als je dat lang genoeg volhoudt, gaan je hersenen echt geloven in de emotie. 

blokkades
Stel je probeert de hele dag je middenrif te controleren en je spiertonus hoog te houden, dan ga je daar kwa energie ook in geloven. Bovendien is je middenrif dan "bezet" en niet beschikbaar om met andere emoties om te gaan. Het is dan ook logisch, dat je bij vermoeidheid ineens overvallen kan worden door een emotie. Jammer wel, dat je daarvoor, in the defense, veel mooie emoties hebt moeten missen. Het kan zijn dat je dus, in het dagelijks leven, emotioneel geblokkeerd bent. Daarmee kun je eigenlijk best goed functioneren. Bij sommige mensen gaat ten gevolge van stress hun hele lijf zelfs in de "survival stand"

zangles
Een goede zangcoach is hij of zij, die deze mechanismes en blokkades, vaak uit eigen ervaring, herkent. Alleen zo kan er gezorgd worden voor het vrijmaken van de ademhaling. De tweede stap, is het leren door middel van de ademhaling oproepen van emoties.

passief
Het ervaren van emoties tijdens het zingen is dus niet iets wat je passief moet overkomen. Dan kan je soms lang wachten, zeker als je emotioneel een blokkade hebt. Er zijn gerichte oefeningen die een zangcoach met je kan doen om emoties op te roepen vanuit je lijf. Dat is een heel veilige manier, omdat je precies kan doceren wat je wél en wat je niet wilt delen. Het is een acteertechniek, waarbij jezelf niet per se eerst door een tranendal heen hoeft om toch de emotie over te brengen.

concreet
En zo kun je als leerling duidelijk, concreet en veilig werken aan de emotie in je zang. Want alleen als je zelf de emotie met je lijf kunt simuleren, acteren, tijdens het zingen, kun je er anderen ook mee raken. Of dat daadwerkelijk gebeurt, is natuurlijk niet gegarandeerd; ook een luisteraar moet in staat zijn zijn middenrif los te laten, te ontspannen. Op een zakenborrel optreden is daarom altijd minder "lonend" dan spelen in een vakantieplek. Maar als je de emotie niet bij jezelf kunt oproepen, gebeurt er zeker niets met de luisteraar.

VocalFeedback
Doordat je als zangleerling bij VocalFeedback jezelf onmiddellijk terug kunt luisteren, wissel je heel snel van rol, van zanger naar luisteraar en terug. Alleen zó kun je zelf beoordelen of wat je zingt, "goed aankomt". Het frappante is, dat mijn leerlingen vaak ná het zingen vanuit deze acteertechniek, pas bij terugluisteren ineens écht geraakt worden door hun eigen stem. Dát is de magie van VocalFeedback!





maandag 18 november 2013

Weg met de toonladders!

Jarenlang heb ik het gedaan: toonladders zingen. En nog jaren daarna leerde ik het aan mijn leerlingen. In 2006 hield ik ermee op. Waarom?




Vocaliseren
Het zingen van toonladders wordt in de klassieke wereld vocaliseren genoemd. Je zingt, meestal op klinkers, toonladders of gebroken akkoorden (arpeggios) naar boven en weer naar beneden. Zoals een gitarist of saxofonist de scales (toonladders) op het instrument leert vinden en spelen, zo moet een zanger dat ook doen. Toch?

Automatisch
Nou nee. Als je een majeur toonladder (do-re-mi etc) kunt zingen in de ene toonsoort, dan kun je ze in alle toonsoorten zingen. Daar hoef je het dus niet voor te doen.



Egaliseren
De heilige graal in de klassieke techniek is het egaliseren van de stem. Dat betekent dat je een vloeiende overgang leert zingen tussen wat men borststem en kopstem noemt. Om te beginnen: in niet klassieke muziek is het vaak niet vereist dat die overgang vloeiend gaat. En dan nog is het de vraag of het zingen van toonladders de beste manier is om de stem te egaliseren.

Kleine stapjes
De praktijk zag er zó uit: je zong een toonladder, en dan deed je hetzelfde steeds opnieuw, maar dan steeds een halve toon hoger. Dan wist je zeker dat je alle noten raakte en steeds hoger een verbinding leerde zingen.

Laag strottenhoofd
Het grootste bezwaar tegen deze aanpak, is dat er veelal niet werd uitgelegd hóe je het moest doen. De docent zei alleen maar of het goed of slecht was. Of deed het hooguit een keer voor. Zie dat in het juiste tijdsbeeld: men wist alleen maar, dat als je je strottenhoofd zo laag mogelijk hield, de overgang makkelijker ging. Dus dat was de enige aanwijzing. En die leidde tot een klassieke klank.

Strottenhoofd op gelijk niveau houden
Dit was ten dele waar. De overgang tussen het zingen mét en zonder compressie is goed te verdoezelen, of te mengen. Maar het geheim hiervan is niet een laag strottenhoofd. Het is een gelijkblijvend strottenhoofd. Dus als je je strottenhoofd op dezelfde hoogte kunt houden gedurende de "stembreuk" dan heb je een vloeiende overgang. Het kan dus ook zonder een klassieke klank!

Zonder toonladders
Dit is te leren zonder het zingen van toonladdders. En dat is goed nieuws. Wist je dat bij de meeste zanglessen, de helft van de tijd verloren gaat aan het "inzingen" of het zingen van toonladders? Naast het feit dat het je stem klassiek laat klinken, is het eigenlijk zonde van je geld. Het is namelijk niet de oefening zelf die je stem zal verbeteren, het is het inzicht dat je krijgt over hoe je stem wérkt tijdens die oefening waar je wat van leert.

Context
Dat wat je veel oefent, daar wordt je meestal beter in. Dus als toonladders oefenen effectief is, dan hooguit in het leren van toonladders zingen. Dat is misschien een leuke vaardigheid. Maar wat wil je liever leren? Songs of toonladders? Want hoe werken je hersens? Dat is inmiddels al heel uitvoerig onderzocht: als je iets leert in de context, in de praktijk, dan leer je het beter. Dat is ook de reden dat een rijles achter het stuur van een auto plaatsvindt en niet in een rijsimulator of uit een boekje. als je iets oefent binnen de context, leer je de oplossingen meteen toe te passen. Je hoeft ze niet eerst uit een losse oefening te halen.

Binnen de song
Kamp je met een probleem in een liedje? Een VocalFeedback doecnt is getraind in het herkennen en het oplossen ervan. En als je in een andere song hetzelfde probleem tegenkomt, dan zit er in je hersenen al een hele situatie aangekoppeld, die je al eerder hebt opgelost. Dat geeft zelfvertrouwen en herkenning.

Efficient
Binnen de muzikale context aan techniek leren werken, brengt nog een belangrijk voordeel met zich mee: je kunt meteen de emotie, de interpretatie, in het nummer integreren. En dat versterkt je techniek: je lichaam weet precies hoe het technisch met een emotie om moet gaan. Je oefent dus niet eerst de droge noten om er later emotie aan toe te voegen. De mens is geen machine, maar een samenspel van systemen die samenwerken. Als je die systemen los van elkaar gaat koppelen, oefen je eigenlijk maar half.

Vals zingen
In je hoofd is altijd een perfecte representatie van de te zingen toon. Vals zingen duid op een technische disbalans. Die is meestal eenvoudig op te lossen. Dus ook voor het zuiver leren zingen heb je geen toonladders nodig.

Leuk
Tot slot: toonladders zingen is eigenlijk niet leuk. Songs zingen is wel leuk. Daar doe je het toch voor? Of wil je een toonladder concert geven? Wat je vaak doet, daar wordt je beter in. Waar je tijd in stopt en aandacht aan geeft, daar zul je eerder in uit gaan blinken. Dus zing maar zoveel als je kunt en laat een VocalFeedback docent je helpen je talent verder te ontwikkelen!